ورود با دمپایی در جیوهخانه ممنوع!
اول: سال ۹۱ دوستِ کامیوندار من برای تخلیهی بار نمک صنعتی در پتروشیمی آبادان با اصرار از من خواست با او بروم. ورود شاگرد کامیون به آنجا ممنوع. راننده حتما باید کفش پوشیده باشد. فندک و بسیاری چیزهای دیگر مطلقاً ممنوع. برخلاف دوستم که آن سختگیریها را افراط تلقی میکرد، من نام آنها را انضباط و دقت بالای مسئولان پتروشیمی نامیدم.
دوم: حدود ۱۰ سال از زمانِ رفتن من به آن پتروشیمی و ماجرای سختگیریهای شدید عوامل انضباطی-مراقبتی و حراستی آن گذشته است که بهیکباره خبر سرقت ۱۸ تُن جیوه توسط ۵ نفر از کارکنان، در فضای خبری کشور پیچید. خبرگزاری فارس نوشت: ۵ نفر در مدت ۶ سال گذشته ۱۸ تُن جیوه به ارزش ۴٠٠ میلیارد ریال را با جاسازی جیوهها در پاها و کفشهایشان سرقت کردند و در نهایت توسط نیروهای اطلاعات ولیعصر (عج) دستگیر شدند. قیمت هر کیلو جیوه ۲ میلیون تومان و در سال ۱۴۰۱ هرکدام از آن ۵ نفر بهتنهایی ۱۰ کیلو جیوه را در هر روز خارج میکردند که ارزش ریالی جیوهها در هر روز به ۱۰۰ میلیون تومان میرسید!
کارشناسان! ضرر و زیان شرکت در ۶ سال گذشته را به استهلاک دستگاهها و تجهیزات ربط داده بودند!
سوم: خبر سرقت ۱۸ تن جیوه از پتروشیمی ناخودآگاه مرا به ۱۰ سال قبل و ماجرای آن سختگیریها و انضباطسازیهای شکلی کشاند و سؤالات زیادی را به ذهنم متبادر کرد. اینکه آن اشخاص نه یک یا دو ماه و نه حتی یک یا دو سال بلکه به مدت ۶ سال بهصورت روزانه و به میزان بسیار بالا جیوهی ناب و درجهیک را خارج بکنند و به شرکتها و دلالهای مختلف بفروشند و اگر ورود عوامل اطلاعات ولیعصر نمیبود چهبسا عملیات خارجسازی آن ماده گرانقیمت ادامه مییافت و…
واقعاً سادهانگارانه است اگر به این فساد طولانی به چشم محدود نگریسته و از ابعاد و زوایای مختلف قصورها و تقصیرها گذشت؟
چهارم: چگونه میشود حساسیت آن پتروشیمی به دمپایی و لزوم کفش پوشیدن رانندگان را با تردد روزانه و آزادانه کفشهای پر از جیوه آنهم به مدت ۶ سال را باور کرد و پذیرفت؟ وزارت مربوطه چرا به نظر کارشناسان داخلی اکتفا و هیاتی متخصص و حرفهای را جهت کشف راز زیانهای ۶ ساله ارسال ننمود؟ آیا بهکارگیری یک دستگاه حساس به فلز جیوه یا هر ماده دیگر در درب خروجی کاری سخت بود؟ تا این لحظه برایم قابلهضم نیست که شخصی که ۱۰ کیلوگرم فلز به پایش میبندد چگونه قادر به حرکت طبیعی است و آیا نوع راه رفتن ایشان شک کسی را برنمیانگیزد؟ در هرحال این اتفاق زنگِ خطری بزرگ برای موارد مشابه و غیرمشابه دیگر است.
دیدگاهتان را بنویسید