ساعات بالای کار و قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت
کارمندی که از ساعت هفت و نیم صبح سرکار میرود و سه و نیم از محل کار بیرون میزند در بهترین حالت ساعت چهار به منزل میرسد و تا ساعت پنج ناهار میخورد. این شخص در فصلهای پاییز و زمستان نیم ساعت بعد به غروب آفتاب میرسد و با این حجم از خستگی باید ساعت ده شب بخوابد.
لذا با لحاظ جمیع جهات، هیچ فرصتی برای بودن مفید با فرزندان و خانواده پیدا نمیکند. در تربیت آنها مشارکت نمیکند، نمیتواند درس بچههایش را پیگیری کند. نمیتواند آنها را به پارک ببرد. یا با خانوادهاش به دیدار فامیل برود. جز روزهای پنجشنبه و جمعه که عمدهی وقت در مناطق کوچک صرف مراسم فاتحه میشود وقت دیگری برای بودن در کنار خانواده پیدا نمیشود.
بر اساس تحقیقات، در کشورهای مختلف، کار هفتگیِ بیشتر در اداره لزوما به بازدهی و بهرهوری بیشتر کمک نمیکند. آلمان با ۲۸ ساعت کار هفتگی یعنی کمتر از پنج ساعت و نیم کار در هر روز از پنج روز هفته، یکی از هفت اقتصاد برتر جهان است.
در همین رابطه به نظر میرسد دولت و مجلس باید با انجام یک پژوهش میدانی حداقل ساعات مفید را برای ادارات برگزینند. با حذف بوروکراسی زمانبر و بینتیجه، حذفِ جلسات طولانی و بیحاصل، افزایش دورکاری و ارتقای دولت الکترونیک ساعات کار ادارات را در پنج روز هفته و حداکثر تا ساعت ۱۳:۳۰ تعیین کنند تا کارمندان وقت بیشتری را در کنار خانه و خانواده بگذرانند. مخصوصا در شهرهای کوچک که حجم کارها که کمتر است این مهم میتواند ماندن کارمندان در شهرهای کوچک را تشویق کند.
ساعات کاری در ایران معمولا در فصل گرما کاهش پیدا میکند و پس از فروکش کردن دما، دوباره به حالت قبل باز میگردد متولیان از خود بپرسند چه میزان از کارها در فصل گرما عقب میافتد که کارمندان ناچارند با دو ساعت کار اضافه در فصلهای دیگر آن را جبران کنند؟ آیا همان مقدار ساعات که در فصل گرما، در نظر گرفته شده است جوابگو نیست؟ اگر نیست آیا بهتر نیست به روشهای دیگری حجم کار را کاهش دهند؟ / شوشان
معلم ماس تاج سر ماس عشق ماس زندگی ماس (یکم امتحانش سختن ولی خو) ولی دمش گرم