«آبستراکسیون» در جلسه‌ی مین‌گذاری شده‌ی شورای شهر آبادان
شورای ششم شهر آبادان این روزها بیش از آنکه به اتاق فکر برای گره‌گشایی از مشکلات انباشته‌ی شهر شباهت داشته باشد، به میدانی مین‌گذاری شده بدل شده است که هر گام در آن، هزینه‌ای گزاف برای شهروندان به همراه دارد. دوقطبیِ شکل‌گرفته پیرامون صندلی شهردار، گویی به تنها دغدغه‌ی اعضایی بدل شده که فراموش کرده‌اند رسالت اصلی‌شان، «خدمت‌رسانی بی‌وقفه» است!
نگاهی به حافظه‌ی تاریخی همین شورا نشان می‌دهد که در دوره‌ی مدیریت شهردار پیشین، خبری از چنین شکاف‌های عمیق و صف‌بندی‌هایِ «سیاه و سفید» نبود. اگر انتقادی هم در کار بود، حداقل این مرزبندی شفاف را نداشت و گاه یک یا دو عضو شورا ساز مخالف می‌زدند که آن‌هم معمولا به جایی نمی‌رسید!
اما امروز، وضعیت به گونه‌ای است که سایه‌ی سنگین مداخلات بیرونی، استقلال نهاد شورا را به مسلخ برده است.
شنیده‌ها حکایت از آن دارد که گره‌ی کورِ تایید حکم «آقای متور» در وزارت کشور، نه لزوماً در نقص مدارک یا فرآیندهای اداری، که در راهروهای سیاست‌ورزیِ یکی از نمایندگان آبادان ریشه دارد. شواهد نشان می‌دهد فشارهای پیدا و پنهان برای بازگرداندن یک مسئول غیربومی سابق به کرسی شهرداری، عملاً شورا را به دو نیم کرده است. ۵ عضوِ مخالف که با همراهی همان نماینده، سازِ ناکوکِ «جلسه‌یِ بررسیِ عملکرد» را کوک کرده‌اند، در تلاش‌اند با رسیدن به حد نصاب ۶ نفر، در یک ضرب‌الاجلِ فرصت‌طلبانه، فاتحه‌ی مدیریت فعلی را بخوانند و مهره‌ی مورد نظر خود را جایگزین کنند!
در سوی دیگر، ۴ عضو حامی متور با درک هوشمندانه‌یِ ماهیتِ مین‌گذاری‌شده‌ی این جلسات، با توسل به «آبستراکسیون»، مانع از شکل‌گیریِ جلسه‌ای شده‌اند که خروجی‌اش از پیش تعیین شده به نظر می‌رسد. اما در این میان، نکته‌ای که بیش از همه افکار عمومی را آزرده و معادلات را بر هم زده، تغییر موضعِ عجیب یکی از اعضایِ سابقاً حامیِ متور است؛ چرخشی که نه تنها نشان از عدم پایداری بر اصولِ اولیه او دارد، بلکه دیوار اعتماد همشهریان را به لرزه درآورده و باعث تعجب همگان و رنجش شهروندان و کارکنان شهرداری از وی شده است!
حالا همه نگاه‌ها به جلسه‌ی شنبه دوخته شده است. فارغ از اینکه این جلسه رسمیت یابد یا در بن‌بستِ آبستراکسیونِ دوباره متوقف شود، یک حقیقت تلخ کماکان پابرجاست: شورای ششم آبادان در آزمونِ «اتحاد برای توسعه» مردود شده است!
اینکه شهروندان آبادانی، پایانِ زودرسِ عمرِ این دوره از شورا را آرزو می‌کنند، یک اعتراض ساده نیست؛ بلکه نشانه‌ای از یک «فروپاشیِ اعتماد عمومی» است. اعضای شورا باید بدانند که شهر، بازیچه‌ی لجبازی‌های سیاسی و «تسویه‌حساب‌های پشت‌پرده» نیست. مردم خسته از بازی‌های کودکانه بر سرِ صندلی‌های قدرت، چشم‌انتظارِ عملکردی هستند که بویِ آبادانی بدهد، نه بویِ باروتِ جنگ‌های حیدری – نعمتی در صحن شورا.
شنبه، روز آزمونِ دوباره است؛ نه برای شهردار، بلکه برای وجدانِ بیدارِ نمایندگانِ مردم.
دیدگاهتان را بنویسید