از خدمت در ارتش بعث صدام تا همکاری با سایتهای شرطبندی!
عبدالرضا نصاری، بازیگر نقش شهروز، از همکاران سایت شرطبندی در سریال امنیتی «سرجوخه»، این روزها با فیلم «تک تیرانداز» در نقش یک افسر بعثی هم روی پرده سینما است.
عبدالرضا نصاری بازیگری که بهتازگی با یکی از نقشهای اصلی سریال «سرجوخه» به تلویزیون آمده، سالها خاک صحنه خورده و دانشآموخته رشته کارگردانی تئاتر است. او بهواسطه تجارب تئاتریاش اکنون داوری جشنواره تئاتر اروند را نیز بر عهده دارد. نصاری علاوه بر بازی در نمایشهای مختلف در زادگاهش آبادان، تجربه اجرا و گویندگی هم دارد. وی که اکنون مشغول بازی در سریال «نجلا ۲» است، بازی در آثار نمایشی همچون فصل اول «نجلا»، «دلدادگان»، «تک تیرانداز» و «آفتاب نیمهشب» را در کارنامه هنریاش دارد. بازی در سریال «سرجوخه» در نقش «شهروز» که از همکاران سایت شرطبندی کاراکتر اصلی سریال است، سبب شد تا با این بازیگر گفتوگو کنیم.
با فیلم «تک تیرانداز» مهمان سینماهای کشور هستید. این تجربه همکاری چگونه اتفاق افتاد و بازتاب مخاطب را چگونه دیدید؟
تابستان سال ۹۸ که مشغول بازی در سریال «نجلا» بودم، از دفتر آقای اصغری به من زنگ زدند و ابتدا پاسخم منفی بود، چون از این که بعد از «به وقت شام» و «نجلا» دوباره نقشی را بر عهده بگیرم که عربی صحبت میکرد، هراس داشتم. دوستان لطف داشتند و چند بار تماس گرفتند و بعد از نشست با علی غفاری کارگردان «تک تیرانداز»، تصمیم گرفتم فیلمنامه را بخوانم و روز بعد سریع گفتم که در خدمت شما هستم، چون این نقش با تمام افسران عراقی که در فیلمهای سینمایی یا سریالها دیده بودیم، متفاوت و خوب شخصیتپردازی شده بود.
چرا «تک تیرانداز» زیاد فروش نداشت؟
شاید اولین دلیل آن نبود تبلیغات مناسب باشد. همه میدانیم تبلیغات و شکل آن چقدر در ترویج و دیده شدن یک اثر یا کالا مهم است و چه بسیار کارهای متوسط یا ضعیفی که با تبلیغات قوی به فروش بالایی دست پیدا کردند. مسئله دوم پخش فیلم در دو نوبت از تلویزیون در نوروز بود. شبکههای ماهوارهای و سایتهای داخلی هم به شکل غیرقانونی اقدام به عرضه فیلم کردند. واقعیت موجود دیگر نگاه مردم به تولیداتی است که در زمینه دفاع مقدس عرضه میشود و انتظار میرود قویتر و با جذابیت بیشتری کار شود تا توان رقابت با دیگر تولیدات را داشته باشد.
چگونه با نقش شهروز «سرجوخه» گره خوردید؟
«شهروز» پیچیدگیهای زیادی دارد. او از هوش بالایی برخوردار است، مدیریت زمان و مکان را میداند و برای پیشبرد اهدافش با آرامش و هوشمندی کار میکند. جایگاه «شهروز» در فیلمنامه مشخص است؛ شخصیتی جذاب با شعاع رابطهای فراوان و مصمم برای رسیدن به هدفی که میخواهد.
یکی از ویژگیهای بازیگران تئاتر این است که قبل از رفتن سراغ یک نقش، برایش پیش شخصیت تعریف میکنند. درباره نقش «شهروز» چنین تجربهای داشتید؟
هر بازیگر شیوهای برای رسیدن به نقش دارد. یکی از اتفاقهای مهمی که در پروژه «سرجوخه» رخ داد، پیشتولید و تمرین شخصیتها در کنار بازیگردان و کارگردان بود. حدود دو ماه تمرین و دورخوانی به شیوه تمرینهای تئاتر برای رسیدن به نقش کمک زیادی کرد.
چیزی که ما روی آنتن میبینیم، چقدر از تواناییتان است؟
سعی من و هر بازیگری ارائه بهترین بازی برای هر نقشی است. تلاش کردم هر آن چه را که باید «شهروز» داشته باشد، به نمایش بگذارم. چالش در بازیگری را دوست دارم و میپذیرم چون چه از نظر جسمی و چه فکری، هر نقشی تجربهای برای بهتر شدن و حرکت به سمت آینده بهتر است.
کار در شرایط کرونا برایتان سخت بود؟
برای همه دشوار و بسیار سخت بود، بهخصوص برای بازیگری که باید بدون ماسک باشد و همه عوامل با او در ارتباط هستند. وقتی خبری درباره کرونا میشنیدم، یا یکی از همکاران ما درگیر کرونا میشد، استرس من بیشتر میشد و بعد تصمیم گرفتم اخبار کرونا را دنبال نکنم و فقط سعی کردم رعایت کنم.
«شهروز» چه جایگاهی در کارنامهتان دارد؟
هر نقشی که بازیگر بازی میکند، برای او خاص و ویژه است. «شهروز» هم برای من ویژه و از آن نقشهایی است که بسیار دوست داشتم، با آن زندگی کردم و در زمان تولید پروژه، همهجا با من بود. در حقیقت «شهروز» به عبدالرضا نصاری کمک کرد که دیده شود.
چقدر به بازی در فیلم و سریالهای امنیتی علاقهمندید؟
کارهای امنیتی و جاسوسی جذابیتهای خاص خود را دارند. در این نوع کارها هم فکر و هم جسم شما به چالش کشیده میشوند. نقشهای اینگونه آثار جذاب هستند و در ذهن تماشاگر ماندگار میشوند.
به گذشته سفر کنیم. زمانی که فعالیتتان را از زادگاهتان آبادان در عرصه کارگردانی، نویسندگی، بازیگری و اجرا آغاز کردید.
زادگاه من آبادان است اما به اقتضای جنگ تحمیلی، ناچار به مهاجرت از آبادان شدیم. از دوران مدرسه و در استان بوشهر بازیگری را شروع کردم و بعد از گذراندن دوره کارشناسی در شیراز به آبادان برگشتم و در رادیو و تلویزیون بهعنوان مجری، نویسنده و بازیگر مشغول کار شدم. به فعالیت در تئاتر هم میپرداختم و در جشنوارههای مختلف با دوستان و همکاران تئاتری همراه بودم. بعد تصمیم گرفتم ادامه تحصیل دهم و دوره کارشناسی ارشد را در دانشگاه هنر تهران ادامه دادم.
خیلی از علاقهمندان شهرستانی، امیدی به ورود حرفهای به این عرصه ندارند. بهعنوان یک جوان موفق از تجربههای کاریتان در این حرفه برایمان بگویید.
عشق به کار، خواسته و تلاش باعث موفقیت هر شخصی میشود. نباید ناامید شد و اگر چیزی را میخواهیم، باید برای آن تلاش کنیم. اگر تلاش نکنیم، یعنی برایمان اهمیت ندارد. باید تجربه و علم کسب کنیم و به آینده امیدوار باشیم. قرار نیست همه تجربیات ما موفق باشد و شکست باعث میشود یک پله به سمت خواستهمان حرکت کنیم.
اگر در نقشهای منفی جا بیفتید، خطر به تکرار افتادن وجود دارد. نگران این نیستید که اغلب پیشنهادهایتان به این سمت برود؟
برای بازیگر خیلی فرقی نمیکند و این موضوع برای نقش مثبت هم وجود دارد. باید ببینم در چه ظرفی قرار میگیرم و آیا آن ظرف تکراری است یا خیر؟ اگر نقش خوب پردازش شود حتی نقش منفی هم میتواند شخصیت اول یا قهرمان باشد.
دیدگاهتان را بنویسید